Carhistory.gr Logo
  » ancient » Stafford
Stafford
ancient
Ένα μοναδικό μοντέλο, από ένα κατασκευαστή χαμηλού βεληνεκούς, συνδεδεμένο με τα πρώτα χρόνια της Αυτοκίνησης στην αμερικανική ήπειρο. 

Ο Henry Lelant πριν ιδρύσει την Cadillac, συνεργαζόταν στενά με έναν άλλο πρωτεργάτη της εποχής, τον Henry Ford. Οι δυό τους κατασκεύαζαν κυρίως κινητήρες για την Oldsmobile, τα αυτοκίνητα της οποίας χρησιμοποιούσαν το σύστημα μετάδοσης των αδελφών John και Ηοrace Dodge, μετέπειτα ιδρυτών της ομώνυμης εταιρείας. Nωρίτερα οι Lelant και Ford είχαν δουλέψει μαζί για ένα μάλλον ταπεινό μονοκύλινδρο αυτοκίνητο, το οποίο κοστολογήθηκε τότε στην τιμή των 750 δολαρίων. Tον Σεπτέμβριο του 1902 εμφανίστηκε η πρώτη Cadillac, η «Model A». Φυσικά θύμιζε περισσότερο άμαξα, όπως όλες σχεδόν οι «αρχέγονες» κατασκευές της εποχής, με τον οριζόντιο χωρητικότητας 1.5 λίτρων κινητήρα της τοποθετημένο κάτω από τον τότε χώρο επιβατών. H επιτυχία για τα αυτοκίνητα του Lelant ουσιαστικά άρχισε το 1906, με το τετρακύλινδρο μοντέλο των 30 ίππων (που έμεινε στην παραγωγή μέχρι την έναρξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου στην Ευρώπη, αριθμώντας συνολικά 75.000 μονάδες). Δύο χρόνια αργότερα, στις 24 Σεπτεμβρίου 1908, η νεαρή ακόμη εφεύρεση του αυτοκινήτου πέρασε και επίσημα στη βιομηχανική της φάση, αφού τότε ξεκίνησε -η πρώτη στον κόσμο- αλυσίδα παραγωγής του «Μodel T».

 

Ο Henry Ford ήταν ο πρώτος που κατάλαβε ότι για επιβληθεί εμπορικά η νέα εφεύρεση, έπρεπε να φτάσει στους πολλούς και να γίνει ένα εργαλείο για την καθημερινότητά τους. H αρχική τιμή του «Model T» καθορίστηκε στα 850 δολάρια, που δεν ήταν φθηνή για την εποχή. O Ford τότε είχε μόλις ακυρώσει την καταρχήν συμφωνία του για ένταξη στον όμιλο της General Motors του William Durant, επειδή τα τρία εκατ. δολάρια που είχαν οριστεί ως αντίτιμο για την ένωση δεν μπορούσαν να του καταβληθούν σε μετρητά. Στον αντίποδα, η Cadillac αποδέχθηκε την πρόσκληση του Durant και μαζί με άλλους κατασκευαστές αποτέλεσε την επόμενη χρονιά ένα από τα πρώτα μέλη της GM. Ενώ αυτά συνέβαιναν στα υψηλά κλιμάκια της αμερικανικής Αυτοκίνησης, που καθόριζαν και τις εξελίξεις, εκατοντάδες κατασκευαστές χαμηλού βεληνεκούς σε όλες τις Πολιτείες των ΗΠΑ λειτουργούσαν τις -κυρίως βιοτεχνικού χαρακτήρα- επιχειρήσεις τους, προσπαθώντας για ένα καλύτερο και κερδοφόρο αύριο. Λίγοι από αυτούς επιβίωσαν, με τους περισσότερους να «εξοντώνονται» οικονομικά την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης που ακολούθησε το «Κραχ» του 1929. Ακόμη λιγότεροι ήταν εκείνοι που δημιουργούσαν μοντέλα άξια να αφήσουν ίχνη στη συναρπαστική διαδρομή της Αυτοκίνησης. Κι ένας από αυτούς ήταν ο Terry Stafford... 

Ο Terry Stafford ήταν o επικεφαλής του επιχειρηματικού σχήματος «Smith Automobile Co.» στο Topeka της Πολιτείας του Kansas, όπου βοήθησε στο σχεδιασμό και την κατασκευή των μοντέλων Veracity (1903-1905), Smith (1905-1906) και Great Smith (1907-1911), από κοινού με τον Clement και τον Lucius Smith. Toν Ιανουάριο του 1908 αποχώρησε από το σχήμα αυτό, ιδρύοντας την «Stafford Motor Car Co.», η οποία ένα χρόνο αργότερα μετακόμισε στο Kansas City. Η νέα εταιρεία ξεκίνησε την παραγωγή το 1910 και έως το 1915, που διέκοψε τη δραστηριότητά της, είχε κατασκευάσει συνολικά 315 αυτοκίνητα. Ουσιαστικά μιλάμε για ένα μοντέλο, σε διάφορες εκδόσεις αμαξώματος και παραλλαγές, ανάλογα με τα γούστα και τις ανάγκες του αγοραστή. Το σχεδιασμένο από τον Stafford αυτοκίνητο, με μεταξόνιο 2.845 χιλιοστών διέθετε υδρόψυκτο, τετρακύλινδρο κινητήρα με ημισφαιρικούς θαλάμους καύσης, ενώ απέδιδε ισχύ 30 ίππων. Αυτό που έχει διασωθεί ως τις ημέρες μας και το βλέπετε στις φωτογραφίες με τα αρχικά του χρώματα, είχε παρουσιαστεί για διαφημιστικούς σκοπούς στον πρώτο αγώνα των 500 μιλίων της Indianapolis το 1911, με οδηγό τον αδελφό του ειδικευμένου στους αγώνες μηχανικού Cotton Henning. Στα αξιοσημείωτα του μοντέλου η χρήση του για τρία χρόνια από τον μετέπειτα πρόεδρο των ΗΠΑ Harry Truman, που αγόρασε ένα μεταχειρισμένο Stafford το 1913, πριν από τον γάμο του με την Bess Wallace.

credits

Source: http://www.american-automobiles.com https://www.conceptcarz.com Photos: http://www.wheelsage.org Κείμενο: Σπύρος Χατήρας