Carhistory.gr Logo
  » portraits » Robert Benoist
Robert Benoist
portraits

Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Γάλλους οδηγούς αγώνων ταχύτητας στη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Πάνω από όλα όμως ήταν ένας ήρωας, που έδωσε τη ζωή του για την ελευθερία της πατρίδας του

Γεννήθηκε το 1895 στο Auffargis, ένα χωριό κοντά στο Rambouillet, στην περιφέρεια της πρωτεύουσας της Γαλλίας. Παιδί ακόμα, έλαβε μέρος με επιτυχία σε τοπικές ποδηλατικές εκδηλώσεις, στις οποίες καλλιέργησε για πρώτη φορά το αγωνιστικό του πνεύμα. Μετά την αποφοίτησή του από το σχολείο δούλεψε ως μηχανικός σε ένα συνεργείο αυτοκινήτων στις Βερσαλίες, ερχόμενος σε επαφή με τον αρχέγονο τότε κόσμο των τεσσάρων τροχών. Το 1915, μεσούντος του Α Παγκοσμίου Πολέμου, έφθασε η στιγμή να στρατευτεί. Αρχικά υπηρέτησε στο Πεζικό, όμως γρήγορα μετατάχθηκε στη Γαλλική Αεροπορία, που εκείνη την εποχή είχε μόλις ιδρυθεί. Διαθέτοντας άγνοια κινδύνου, παρακολούθησε μαθήματα στη σχολή χειριστών μαχητικών αεροπλάνων και έλαβε το δίπλωμα του πιλότου. Στη συνέχεια συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις στο μέτωπο του Βερντέν και αλλού, βρίσκοντας το χρόνο να φοιτήσει και στην ακροβατική σχολή της Αεροπορίας. Όταν απολύθηκε, τον Αύγουστο του 1919, είχε χιλιάδες ώρες πτήσης στο ενεργητικό του. Σε ηλικία μόλις 24 ετών, ήταν ένας από τους λίγους ανθρώπους στον κόσμο που είχαν ανταπεξέλθει με επιτυχία σε τόσο ριψοκίνδυνα εγχειρήματα, επιδεικνύοντας τα αποθέματα θάρρους που διέθετε.



Από τα αεροδρόμια στις πίστες
Μετά την αποστράτευσή του, μη μπορώντας να μπει στα συνηθισμένα «καλούπια» της καθημερινότητας, έπιασε δουλειά ως οδηγός δοκιμών στα αυτοκίνητα της εταιρείας Μarcay. Με αυτή την ιδιότητα έλαβε μέρος το 1921 με ένα cycle-car σε αγώνα επί της διαδρομής Παρίσι-Νίκαια, στον οποίο διακρίθηκε ιδιαίτερα. Η εμφάνισή του εκείνη τον έφερε στην εργοστασιακή ομάδα της Salmson, που τότε πρωταγωνιστούσε στις αναμετρήσεις της συγκεκριμένης κατηγορίας. Τα επόμενα δύο χρόνια, σημειώνοντας σημαντικές νίκες με τα αυτοκίνητα των 1.100 κ.εκ., εξελίχθηκε σε έναν από τους βασικούς συντελεστές της υπεροχής της γαλλικής εταιρείας. Το 1924 η Salmson αποσύρθηκε από το θεσμό των cycle-cars και εκείνος μετακινήθηκε στην Delage, που τότε αναδιοργάνωνε το αγωνιστικό της τμήμα, προσλαμβάνοντας νέους και διψασμένους για νίκες οδηγούς. Με την καινούργια του ομάδα συμμετείχε αρχικά σε αγώνες αναβάσεων, στους οποίους συχνά αποδεικνυόταν ο ταχύτερος πιλότος. Ένα χρόνο αργότερα έφθασε στην πιο μεγάλη επιτυχία της μέχρι τότε σταδιοδρομίας του, κερδίζοντας στο τιμόνι μιας 12κύλινδρης Delage «2LCV» το γαλλικό GP στο αυτοκινητοδρόμιο του Μontlhery, σε έναν αγώνα που σημαδεύτηκε όμως από τον τραγικό θάνατο του Αντόνιο Ασκάρι. Για τον Ρομπέρ, η ζωή συνεχιζόταν, ενώ τα καλύτερα δεν είχαν ακόμη έρθει…

To νικηφόρο 1927

Η καλύτερη περίοδος του Γάλλου οδηγού με την Delage ξεκίνησε όταν πήρε στα χέρια του το νέο μονοθέσιο της εταιρείας, την «15S-8» των 1.5 λίτρων με τον 8κύλινδρο σε σειρά κινητήρα. Με αυτό κέρδισε σε τέσσερα από τα σημαντικότερα GP του 1927, στα οποία η Διεθνής Ομοσπονδία είχε προσδώσει τον χαρακτηρισμό «Grand Epreuves», που σε ελεύθερη απόδοση ερμηνευόταν ως «αγώνες με μεγαλύτερο συντελεστή». Οι νίκες του Μπενουά σε Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Μεγάλη Βρετανία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κατασκευαστών από την Delage, ενώ ανέδειξαν τον ίδιο σε «Οδηγό της Χρονιάς». Χωρίς αμφιβολία, επρόκειτο για το απόγειο της αγωνιστικής σταδιοδρομίας του, στη συνέχεια της οποίας έμελλε ασφαλώς να ζήσει και άλλες μεγάλες στιγμές.

Νικητής στο Μαν

Αμέσως μετά τη χρονιά του θριάμβου της, η Delage αποσύρθηκε από τους αγώνες, αφήνοντας ελεύθερο τον Ρομπέρ να αναζητήσει άλλη ομάδα. Ύστερα από μια αποτυχημένη προσπάθεια στις «24 ώρες» του Μαν με Ιtala, ο Γάλλος οδήγησε για πρώτη φορά τα αγωνιστικά της Βugatti. Στα τέλη του 1928 στο GP του San Sebastian κατέκτησε με αυτά τη δεύτερη θέση της γενικής κατάταξης, πίσω από τον Λουί Σιρόν, παρά το γεγονός ότι είχε παραλάβει το αυτοκίνητό του την τελευταία στιγμή και δεν είχε προλάβει ούτε να γνωριστεί μαζί του. Την επόμενη χρονιά δοκίμασε τις δυνάμεις του στους αγώνες sport αυτοκινήτων, με μεγάλη επιτυχία, αν κρίνουμε από τη σπουδαία νίκη του στις «24 ώρες» του Spa με Alfa Romeo και συνοδηγό τον Ατίλιο Μαρινόνι. Ύστερα από αυτό αποφάσισε να αποχωρήσει από την αγωνιστική δράση, όμως το 1934 άλλαξε γνώμη και επέστρεψε στα αυτοκινητοδρόμια, ξεκινώντας συνεργασία με τη Bugatti. Την εποχή εκείνη η γαλλική εταιρεία προσπαθούσε να αντιμετωπίσει την επέλαση των Γερμανών, κυρίως με την «Type 59» των 3.3 λίτρων, με την οποία ο Μπενουά έκανε ορισμένους διακεκριμένους τερματισμούς. Το επιστέγασμα της συνεργασίας αυτής ήταν η νίκη του στις «24 ώρες» του Μαν το 1937 με την αεροδυναμική «Type 57 G» και συνοδηγό τον πολύ καλό του φίλο Ζαν-Πιέρ Βιμίλ. Ύστερα από τον θρίαμβο στην περίφημη διαδρομή της La Sartre εγκατέλειψε την ενεργό δράση, αυτή τη φορά οριστικά.

Ηρωικό τέλος…

Με την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ο Ρομπέρ Μπενουά κλήθηκε στα όπλα και ξανάρχισε να πετά με τα μαχητικά αεροπλάνα της πατρίδας του, για ένα περίπου χρόνο. Μετά την κατάρρευση του γαλλικού μετώπου διέφυγε στη Μεγάλη Βρετανία. Από εκεί, μαζί με τον Ζαν-Πιέρ Βιμίλ και τον Γουίλιαμ Γκρόβερ-Γουίλιαμς, οργάνωνε και εκτελούσε στο γαλλικό έδαφος επιτυχημένες δολιοφθορές εναντίον των ναζιστικών δυνάμεων κατοχής, έχοντας ως βάση τη δασώδη περιοχή του τόπου που μεγάλωσε. Τον Ιούνιο του 1943 συνελήφθη μαζί με αρκετούς συνεργάτες του, οι οποίοι έπειτα από τρεις ημέρες διακομίστηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Sachsenhausen και εκτελέστηκαν (ανάμεσά τους και ο καλός του φίλος Γουίλιαμ Γκρόβερ-Γουίλιαμς). Εκείνος είχε διαφορετική τύχη, αφού η Gestapo αποφάσισε να τον μεταφέρει στο Παρίσι, για περαιτέρω ανακρίσεις. Στη διαδρομή όμως κατόρθωσε να πηδήσει από το φορτηγάκι που τον κρατούσαν και να διαφύγει στην Αγγλία, ύστερα από αρκετές περιπέτειες. Τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς επέστρεψε κρυφά στη Γαλλία, για να συνεχίσει την αντιστασιακή του δράση. Δυστυχώς όμως για εκείνον οι Ναζί τον συνέλαβαν ξανά, στις 18 Ιουνίου 1944, λίγες εβδομάδες πριν οι Σύμμαχοι απελευθερώσουν το Παρίσι. Κατόπιν, τον έστειλαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Buchenwald, όπου και τον εκτέλεσαν μαζί με πολλούς άλλους στις 11 Σεπτεμβρίου.

Tribune Robert Benoist

Μετά το τέλος του πολέμου οι συνάδελφοί του στους αγώνες τίμησαν τη μνήμη του με τον τρόπο που ήξεραν, συμμετέχοντας σε ένα αγώνα που έγινε στο Παρίσι στις 9 Σεπτεμβρίου 1945 με την ονομασία «Coupe Robert Benoist». Στην ιδιαίτερη πατρίδα του ένας από τους κεντρικούς δρόμους φέρει το ονομά του, ενώ στον τόπο που αναπαύεται βρίσκεται θαμμένος και ο νικητής του πρώτου GP της μηχανολογικής ιστορίας Ferenc Szisz. Στις ημέρες μας, σε ό,τι έχει απομείνει από τις κερκίδες της Reims-Gueux, διακρίνεται ακόμη μισοσβησμένη η επιγραφή «Tribune Robert Benoist». Έτσι, για να μη πιστεύουμε με αλαζονική βεβαιότητα ότι τα πάντα κάποτε ξεχνιούνται…

Palmares

TITΛΟΙ
1927: «Driver Of The Year», Delage 15S-8

ΝΙΚΕΣ
1922 Junior 200 Brooklands Cycl: Salmson VAL
1922 GP UMF Le Mans Cycl: Salmson VAL
1922 Trofeo Armangue Tarragona Cycl: Salmson VAL
1923 GP Milano Monza Cycl: Salmson VAL
1923 GP UMF Le Mans Cycl: Salmson GP
1923 GP Espana Sitges Cycl: Salmson GP
1925 GP France Montlhery: Delage 2LCV
1927 GP Ouverture Montlhery: Delage 15S-8
1927 GP Espana San Sebastian: Delage 15S-8
1927 GP Italia Monza: Delage 15S-8
1927 GP RAC Brooklands: Delage 15S-8
1929 24 Hours Touring Car GP Spa: Alfa Romeo
1935 GP Picardie Peronne: Bugatti Type 59
1937 24 heures du Mans, Bugatti T57 G

DELAGE AUTOMOBILE

Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1905 από τον Λουί Ντελάζ, ένα 31χρονο μηχανικό που εργαζόταν προηγούμενα στην Peugeot. Oι πρώτες εγκαταστάσεις της βρίσκονταν στο Levallois, ένα προάστιο βορειοδυτικά της πρωτεύουσας της Γαλλίας. Αρχικά ασχολείτο μόνο με συναρμολογήσεις, γρήγορα όμως αρχισε να κατασκευάζει και δικά της μοντέλα, ενώ αναμίχθηκε με επιτυχία και στους αγώνες. Το 1908 μεταφέρθηκε σε νέες εγκαταστάσεις παραγωγής, οι οποίες κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου μετατράπηκαν σε εργοστάσιο κατασκευής στρατιωτικού υλικού. Το 1914 με ένα δικό της αγωνιστικό αυτοκίνητο ο Ρενέ Τομάς κέρδισε τα 500 μίλια της Ινδιανάπολης, ενώ δέκα χρόνια αργότερα ο ίδιος με μια ειδικά διασκευασμένη Delage έκανε για λίγο δικό του το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά (230 χλμ/ώρα). Στα μέσα της δεκαετίας του ’20 η αγωνιστική της ομάδα ήταν μια από τις καλύτερες στον κόσμο, με οδηγούς της μεταξύ άλλων τον Λουί Βάγκνερ, τον Ρομπέρ Σενεγκάλ, τον Ρίτσαρντ Σίμαν και τον Ρομπέρ Μπενουά. Μεταξύ των επιτυχιών της ομάδας συμπεριλαμβάνεται και η νίκη στο πρώτο βρετανικό GP το 1926, ενώ μεγαλύτερη στιγμή της ήταν η κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κατασκευαστών τον επόμενο χρόνο. Παράλληλα, τα 6κύλινδρα και 8κύλινδρα μοντέλα παραγωγής της, πήγαιναν πολύ καλά από εμπορικής πλευράς. Όμως, η μεγάλη οικονομική κρίση του 1929 είχε δυσάρεστες επιπτώσεις και γι αυτήν, με αποτέλεσμα το 1935 να υποβληθεί σε εκούσια εκκαθάριση και κατόπιν να εξαγοραστεί από την Delahaye. Τα επομενα χρόνια κινήθηκε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, υποβαθμισμένη σημαντικά, αν και παρήγαγε κάποια μοντέλα υπό την εποπτεία της εταιρείας που την ήλεγχε. Το 1947 πέθανε ο ιδρυτής της και έξι χρόνια αργότερα χάθηκε οριστικά από το προσκήνιο.

DELAGE 15S-8

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Body design: Albert Lory
Kινητήρας: 8κύλινδρος σε σειρά
Κυβισμός: 1.488 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 55.8 mm x 76 mm
Καρμπιρατέρ: Cozette
Υπερτροφοδότης: Roots Type
Ισχύς: 170 ίπποι στις 8.000 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 5 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 210 χλμ/ώρα
Μεταξόνιο: 2.495 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.345 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.345 χλστ.
Βάρος: 748 κιλά
Μονάδες κατασκευής: 4

credits

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Photos: Βugatti, Bibliotheque Nationale de France