Carhistory.gr Logo
  » luxury » Hispano-Suiza J12
Hispano-Suiza J12
luxury

Το μεγαλύτερο και ακριβότερο μοντέλο της ξεχωριστής ισπανο-γαλλικής εταιρείας κατασκευής πολυτελών και τεχνολογικά προηγμένων αυτοκινήτων.

Το 1898 o Iσπανός πρώην αξιωματικός του πυροβολικού Emilio de la Cuadra, ξεκίνησε στη Βαρκελώνη την παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων που έφεραν το όνομά του. Σε κάποιο επαγγελματικό ταξίδι του στο Παρίσι γνώρισε τον Ελβετό μηχανικό Marc Birkigt, ο οποίος τον γοήτευσε με τις ιδέες και τις γνώσεις του. Στη συνέχεια, τον κάλεσε να δουλέψει μαζί του στη μεγαλύτερη χώρα της ιβηρικής χερσονήοου. Aποτέλεσμα της πρώτης τους συνεργασίας ήταν ένας κινητήρας βενζίνης, που προοριζόταν για το La Cuadra και σχεδιάστηκε από τον Birkigt. Όμως, το 1902 η επιχείρηση άλλαξε χέρια, περνώντας στην ιδιοκτησία του Jose Maria Castro Fernandez. Δύο χρόνια αργότερα, σε μια νέα αναδιάρθρωση, έλαβε την επωνυμία «La Hispano-Suiza Fabrica de Automoviles». Αρχική δραστηριότητά της ήταν η κατασκευή κινητήρων, σχεδιασμένων από τον Birkigt, με προηγμένα μέταλλα και με τεχνολογία αιχμής. To 1905 έβαλε στην παραγωγή τέσσερις από αυτούς, δύο τετρακύλινδρους των 3.7 και 7.4 λίτρων και δύο μεγαλύτερους ακόμη, εξακύλινδρους. Σύντομα, ενώ τα πράγματα πήγαιναν όλο και καλύτερα γι αυτήν στον τομέα των δεξιοτήτων και της τεχνογνωσίας, ξεκίνησε την παραγωγή δικών της αυτοκινήτων με έμφαση στην πολυτέλεια. Το 1911 ένα εργοστάσιο συναρμολόγησης των μοντέλων της άρχισε να λειτουργεί στο προάστιο Levallois-Perret του Παρισιού, μετά τη διαπίστωση πως η γαλλική αγορά είναι η πιο ενδιαφέρουσα για την εταιρεία. Ένα χρόνο αργότερα η τετρακύλινδρη «Alfonso XIII» των 3.6 λίτρων γίνεται ένα από τα ταχύτερα αυτοκίνητα παραγωγής της εποχής του, φτάνοντας σε τελική ταχύτητα τα 121 χλμ./ώρα.Το 1914 η παραγωγική δραστηριότητα μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερο χώρο, στο Bois-Colombes, που από το 1923 έγινε η κύρια μονάδα της Hispano-Suiza για την παραγωγή των μεγαλύτερων και πιο δαπανηρών μοντέλων.

Αεροπορική δόξα
Στα χρόνια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου η Hispano-Suiza κυριολεκτικά μεγαλούργησε, σχεδιάζοντας και παράγοντας αεροπορικούς κινητήρες, οι οποίοι εφοδίασαν τα περισσότερα μαχητικά αεροσκάφη των δυνάμεων της Entente. Οι κινητήρες αυτοί, έμπνευσης του χαρισματικού σχεδιαστή Louis Massuger τον οποίο στήριξε αμέριστα ο Marc Birkigt, παρήχθησαν κατόπιν αδείας και σε άλλες χώρες. Από την εποχή εκείνη χρονολογείται το αγαλματίδιο-μασκώτ, με τη μορφή του πελαργού, στην κορυφή των ψυγείων των μοντέλων της εταιρείας μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Επρόκειτο για το σύμβολο της γαλλικής επαρχίας της Αλσατίας, το οποίο ελήφθη από το έμβλημα που είχε ζωγραφισμένο στο αεροπλάνο του (με κινητήρα Hispano-Suiza) ο άσσος των αιθέρων Georges Guynemer, που χάθηκε το 1917 έπειτα από 54 καταρρίψεις εχθρικών αεροσκαφών. Μετά τη λήξη του πολέμου η Hispano-Suiza επέστρεψε στην κατασκευή αυτοκινήτων και το 1919 στο Σαλόνι του Παρισιού παρουσίασε την «H6», ένα μοντέλο της πολυτελούς κατηγορίας που με εξάλιτρους και οκτάλιτρους κινητήρες κατέκτησε μεταξύ άλλων Ινδούς μαχαραγιάδες και διάσημους αστέρες του Hollywood, μένοντας στην επικαιρότητα μέχρι το 1933. Ο αντικαταστάτης του είχε ήδη παρουσιαστεί, δύο χρόνια νωρίτερα, αποτελώντας στη συνέχεια το μεγαλύτερο και ακριβότερο μοντέλο στην ιστορία της εταιρείας. 

Από το Παρίσι ως τη γαλλική Riviera
Το Hispano-Suiza «J12», όπως προδίδει και ο κωδικός του αριθμός, ήταν δωδεκακύλινδρο. Με κινητήρα σε διάταξη V και τοποθετημένος υπό γωνία 60ο, διέθετε την αποκτηθείσα στα χρόνια της πρώτης παγκόσμιας σύρραξης τεχνογνωσία. Μάλιστα, ήταν ένας από τους πρώτους V12 που χρησιμοποιήθηκε σε αυτοκίνητο παραγωγής, καθώς μέχρι τότε αυτού του είδους οι κινητήρες έβρισκαν φιλόξενο χώρο μόνο σε αγωνιστικού τύπου κατασκευές. Η χωρητικότητα του μηχανικού συνόλου ανερχόταν στα 9.425 κ.εκ. και απέδιδε 220 ίππους στις 3.000 σ.α.λ. Δύο από τις συνολικά 114 (σε άλλες πηγές 120) μονάδες παραγωγής του μοντέλου διέθεταν κινητήρα 11.3 λίτρων, ισχύος 250 ίππων. Αργότερα, πολλές από τις «J12» αναβαθμίστηκαν με αυτήν ακριβώς την έκδοση κινητήρα, αποκτώντας περισσότερη δύναμη. Η υψηλή ποιότητα κατασκευής ήταν δεδομένη και ως παράδειγμα ίσως αρκεί και μόνο το γεγονός ότι κάθε μπλοκ κινητήρα προήλθε από ένα ενιαίο κομμάτι, που αρχικά ζύγιζε 318 κιλά. Για να τονιστεί περαιτέρω η ακρίβεια κατασκευής και η αξιοπιστία του μοντέλου, ένα από τα αυτοκίνητα οδηγήθηκε από το Παρίσι στη Νίκαια και πίσω χωρίς να χρειαστεί λάδι ή νερό. Αξίζει να αναφερθεί ότι πίσω από το τιμόνι του βρισκόταν ο δημοσιογράφος Charles Faroux, εμπνευστής και ιδρυτής του περίφημου αγώνα ταχύτητας και αντοχής των «24 ωρών» του Le Mans

Πολυτέλεια για πρίγκηπες και βασιλιάδες
Το «J12» ή «Τ68» ήταν διαθέσιμο μόνο ως πλαίσιο και μηχανικά μέρη, σύμφωνα με την ισχύουσα πρακτική της εποχής. Το τιμόνι του βρισκόταν στη δεξιά πλευρά, όπως κάθε γαλλικό πολυτελές όχημα μέχρι το 1950. Παρά ταύτα, 40 από τα αυτοκίνητα ήταν αριστεροτίμονα. Κυκλοφόρησε με τέσσερα μήκη μεταξονίου, ανάλογα με τη χρήση για την οποία προοριζόταν (3.430 χλστ., 3.710 χλστ., 3.810 χλστ. και 4.010 χλστ.). Μετά την αγορά, οι αναμφίβολα ευκατάστατοι ιδιοκτήτες της απευθύνονταν σε διακεκριμένους αμαξοποιούς, στην πλειοψηφία τους Γάλλους (Vanvooren, Rippon, Binder, Weymann) ήταν από τα πιο «δυνατά» ονόματα ανάμεσά τους). Στις περισσότερες περιπτώσεις, το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα έργο τέχνης επί τροχών, συχνά με αμάξωμα που δεν υφίσταται πια στην εποχή μας. Το ωραιότερο και πιο ηγεμονικό από αυτά ήταν το «Coupe De Ville», που άφηνε ακάλυπτο τον οδηγό και τον συνοδό του, ενώ έβαζε με κάθε επισημότητα σε ξεχωριστό πολυτελές κουβούκλιο τον ιδιοκτήτη και τη σύζυγό του (που συχνά ήταν εστεμμένοι ή ευγενικής καταγωγής, ο Σάχης της Περσίας ήταν ένας από αυτούς). Μια επίσης ξεχωριστή διαμόρφωση αμαξώματος ήταν και η «Cabriolet De Ville», όπου επάνω από τα κεφάλια των επισήμων υπήρχε πανάκριβος και εξαιρετικής ποιότητας δερμάτινος μουσαμάς (τέτοιο είναι και το αυτοκίνητο των φωτογραφιών μας). Η «J12» διατηρήθηκε στη γκάμα της εταιρείας μέχρι τον Νοέμβριο του 1938, περίοδο που η Hispano-Suiza ανέστειλε την παραγωγή αυτοκινήτων, για να επικεντρωθεί στην κατασκευή κινητήρων αεροσκαφών.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

HISPANO-SUIZA J12
Kινητήρας: V12 60o
Κυβισμός: 9.425 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 101 mm x 100 mm
Σχέση συμπίεσης: 5.0:1
Καρμπιρατέρ: 2
Ισχύς: 220 ίπποι στις 3.000 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 3 σχέσεων
Ανάρτηση εμπρός: άκαμπτος άξονας με ημιελλειπτικά φύλλα σούστας και ρυθμιζόμενο αμορτισέρ
Ανάρτηση πίσω: άκαμπτος άξονας με ημιελλειπτικά φύλλα σούστας και ρυθμιζόμενο αμορτισέρ
Ανώτατη ταχύτητα: 150 χλμ./ώρα
0-100 χλμ./ώρα: 12 δλ.
Eλαστικά εμπρός: 700 x 19
Ελαστικά πίσω: 700 x 19
Περίοδος παραγωγής: 1931-1938
Μονάδες παραγωγής: 114

credits