Carhistory.gr Logo
  » lost names » Fafnir
Fafnir
lost names
H λησμονημένη γερμανική εταιρεία από το Aachen, που έλαμψε για τις δημιουργίες της στο πρώτο τέταρτο του εικοστού αιώνα...

To Aachen (Aix-la-Chapelle για τους Γάλλους, Aquisqranum για τους Λατίνους και τους Βυζαντινούς) είναι η δυτικότερη μεγάλη πόλη της Γερμανίας. Περισσότερα από 1.000 χρόνια πριν, το 800 μετά Χριστόν, ο Καρλομάγνος την κατέστησε πρώτη πρωτεύουσα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από τότε η γερμανική λουτρόπολη απέκτησε ιδιαίτερη αξία, χάρις στα εξαιρετικής ομορφιάς ανάκτορα, τα παρεκκλήσια και τους ναούς που την κόσμησαν ως τους βομβαρδισμούς του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Η πόλη είναι γνωστή και για ένα ακόμη γεγονός, της νεώτερης ιστορίας, αφού σε αυτήν ξεκίνησε το 1850 ο Paul Reuter το πρώτο πρακτορείο ειδήσεων, χρησιμοποιώντας ως έδρα το σπίτι του. Και να μη ξεχνάμε πως εδώ και δεκαετίες το Πολυτεχνείο του Aachen παραμένει ένα από τα καλύτερα στην υφήλιο. Παρά τα άφθονα πολιτιστικά στοιχεία και τα έργα τέχνης που φιλοξενεί, ο δήμος της πόλης δεν ξεχνά και το βιομηχανικό του παρελθόν, με μόνιμες ή περιοδικές εκθέσεις που το τιμούν. Σε αυτού του είδους τις εκδηλώσεις και σε ό,τι αφορά στην Αυτοκίνηση ο πρωταγωνιστής είναι ένας και ακούει στο όνομα Fafnir. 


Τι προηγήθηκε...
H εταιρεία «Carl Schwanemeyer, Aachener Stahlwarenfabrik AG» ιδρύθηκε το 1894 και καταχωρήθηκε επίσημα με αυτή την ονομασία το 1898. Πρώτο αντικείμενο εργασίας της ήταν η κατασκευή βελονών, γρήγορα όμως οι επικεφαλής της είδαν κέρδη στη νεαρή ακόμη βιομηχανία των ποδηλάτων και επένδυσαν στην παραγωγή ακτίνων για τους τροχούς τους. Η χρήση του ονόματος Fafnir χρονολογείται από το 1903, όταν η εταιρεία παρουσίασε στην αγορά την πρώτη της μοτοσικλέτα. Η εμπλοκή στον κόσμο των τεσσάρων τροχών ξεκίνησε ένα χρόνο αργότερα με το «Omnimobil», ένα αυτοκίνητο που η Fafnir παρέδιδε με μόνο το σασί, τον κινητήρα και το σύστημα διεύθυνσης. Στη συνέχεια, οι παραγγελιοδόχοι και παραλήπτες του το πωλούσαν στην αγορά με το δικό τους εμπορικό σήμα. Αρχικά, το όχημα αυτό ήταν διαθέσιμο με δικύλινδρο κινητήρα των 6 ίππων, από το 1906 όμως και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια που έμεινε στην ενεργό δράση εφοδιαζόταν με τετρακύλινδρο μηχανικό σύνολο των 16 ίππων. 

1908-1926
Το πρώτο μοντέλο με το λογότυπο της Fafnir παρουσιάστηκε το 1908, με την ονομασία «Typ 274». O τετρακύλινδρος σε σειρά κινητήρας του είχε χωρητικότητα 1.520 κ.εκ. και παρήγαγε 14 ίππους, ικανούς να δώσουν στο αυτοκίνητο μέγιστη ταχύτητα 60 χιλιομέτρων την ώρα. Τον επόμενο χρόνο η γκάμα της εταιρείας εμπλουτίστηκε με το δίλιτρο «Typ 284» των 16 ίππων και το 1910 με το «Type 384» των 2.5 λίτρων και ισχύος 25 ίππων, που έφτανε σε τελική ταχύτητα τα 75 χιλιόμετρα την ώρα. Μέχρι το 1912 το οπλοστάσιο της Fafnir περιλάμβανε έξι μοντέλα, που πωλούνταν στην αγορά σε ένα ευρύ φάσμα τιμών, από 4.000 ως 16.000 γερμανικά μάρκα. Ένα χρόνο πριν την έναρξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου η εταιρεία από το Aachen πρόσθεσε στη φαρέτρα της και ένα μοντέλο στα 1.600 κ.εκ. («Typ 486»), ενώ στις παραμονές του έκανε την εμφάνισή του το τετράλιτρο τετρακύλινδρο «Typ 394», απόδοσης 35 ίππων. Με το τέλος των εχθροπραξιών το 1919 η εταιρεία μετονομάστηκε σε «Aachener Stahlwarenfabrik Fafnir AG», επανεκκινώντας την παραγωγή του «Type 486». Για τη συνέχεια, βασίστηκε στο sedan «Typ 471» των 2.250 κ.εκ.και στο βασισμένο σε εκείνο όχημα επαγγελματικού χαρακτήρα «Typ 472», με την δίλιτρη έκδοση «8/50 Sport» να ξεχωρίζει από το 1923. Όμως, οι καιροί είχαν πια αλλάξει και οι βαριές κυρώσεις για την ηττημένη στον πόλεμο Γερμανία έφεραν μεγάλη οικονομική δυσπραγία στη χώρα. Η αγορά του αυτοκινήτου έγινε πολύ δύσκολη για όλα τα μικρά εργοστάσια, που δεν ήταν σε θέση να ανταγωνιστούν τους μεγάλους κατασκευαστές, παρά την μείωση των τιμών λόγω των περιστάσεων. Οι αυξημένες ζημιές της Fafnir δημιούργησαν χρέη 1,8 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, με αποτέλεσμα οι Τράπεζες να υποχρεώσουν την εταιρεία να πτωχεύσει το 1925 και να κλείσει οριστικά τον κύκλο της την επόμενη χρονιά, με τελευταίο των Μοϊκανών το «Type 471» που κατασκευαζόταν μέχρι το 1927.

Μοτοσικλέτες και αγωνιστικά
Από την αυγή του εικοστού αιώνα η εταιρεία από το Aachen κατασκεύαζε δικύλινδρους κινητήρες για μοτοσικλέτες, ισχύος ως 8 ίππων. Από το 1903 μέχρι το ξεκίνημα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου παρήγαγε επίσης ολοκληρωμένα δίκυκλα. Το 1914 (που ήταν η τελευταία χρονιά δράσης της Fafnir στον κόσμο των δύο τροχών) η γκάμα της περιλάμβανε τρεις κινητήριες μονάδες, με απόδοση που κυμαινόταν από τους 2,5 ως τους 6 ίππους. Το γερμανικό εργοστάσιο είχε δική του αγωνιστική ομάδα, που αριθμούσε ως και επτά αυτοκίνητα, τα οποία λάμβαναν μέρος στα πρώιμα πρωταθλήματα αυτοκινήτου της εποχής. Διασημότερος οδηγός της ήταν ο Rudolf Caracciola, στο ξεκίνημα της μεγάλης καριέρας του, ο οποίος έλαβε μέρος με ένα υπερτροφοδοτούμενο Fafnir στο πρώτο circuit στο Avus το 1922. Ένα πιστό αντίγραφο του αγωνιστικού «Typ 394» συμμετέχει τακτικά σε εκδηλώσεις στη Μεγάλη Βρετανία, εφοδιασμένο με αεροπορικό κινητήρα της Hall-Scott.