Carhistory.gr Logo
  » top stories » Dyna-Veritas
Dyna-Veritas
top stories
Mια αξιόλογη γαλλο-γερμανική συνεργασία, των αρχών της δεκαετίας του '50, που δε μπόρεσε να ευδοκιμήσει... 

Το 1950 η γαλλική Panhard και η γερμανική Veritas GmbH προχώρησαν σε συνεργασία, που είχε ως αντικείμενο την παραγωγή ενός μικρού δίθυρου sedan/convertible βασισμένου στο μοντέλο Dyna 120 X86, για λογαριασμό της δεύτερης. Η Panhard ξεκίνησε την παραγωγή της πρώτης σειράς Dyna μετά τη λήξη του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Σε αυτήν (Χ84) τοποθετήθηκε αρχικά ο αερόψυκτος κινητήρας των 610 κ.εκ. που σχεδίασε ο Jean-Albert Gregoire, ένας από τους θερμότερους υποστηρικτές της μπροστινής κίνησης την εποχή εκείνη. Την ευθύνη για το ελαφρύ αλουμινένιο αμάξωμα είχε η εταιρεία Facel-Metallon του Ελληνογάλλου Jean Daninos. Tο 1950, η χωρητικότητα του μοτέρ είχε φθάσει στα 747 κ.εκ., ανεβάζοντας την απόδοση στους 35 ίππους. Δύο χρόνια αργότερα, στην Dyna X87, μπήκε στην παραγωγή ο κινητήρας των 850 κ.εκ. Δικύλινδρος, επίπεδος και τετράχρονος, στις καλές επιβατικές εκδόσεις των Dyna δεν δυσκολευόταν να βγάλει ως και 50 ίππους στο δρόμο, ισχύς εξαιρετική για την κατηγορία του. 

To γερμανικό Panhard
Το Dyna-Veritas, όπως ονομάστηκε το γαλλο-γερμανικό προϊόν, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, στην έκθεση αυτοκινήτου του Reutlingen. Δύο μήνες νωρίτερα, οι Γερμανοί είχαν παραλάβει από τους Γάλλους το πρώτο σασί (που ήταν αυτοφερόμενο) του προσθιοκίνητου μοντέλου τους. Στο διαμέρισμα του κινητήρα τοποθετήθηκε ο πολύ σύγχρονης τεχνολογίας τότε δικύλινδρος αερόψυκτος boxer της Panhard, χωρητικότητας 744 κυβικών εκατοστών και ισχύος 32 ίππων, με τον οποίο το αυτοκίνητο ανέπτυσσε μέγιστη ταχύτητα 115 χιλιομέτρων την ώρα. Για την απόκτηση της convertible έκδοσης απαιτούνταν 8.300 μάρκα, ενώ αν ο πελάτης ήθελε αναπτήρα, ραδιόφωνο ή καθίσματα με κλίση έπρεπε να τα πληρώσει ξεχωριστά. 


H κατάληξη...
Το 1952 η τιμή πώλησης του convertible ανέβηκε στα 9.300 γερμανικά μάρκα, με το αντίστοιχων χαρακτηριστικών και πολύ επιτυχημένο στην αγορά DKW F89 να κοστίζει 1.600 μάρκα λιγότερα και την cabriolet έκδοση του Σκαραβαίου να μη ξεπερνά τα 7.000 μάρκα. Όπως γίνεται αντιληπτό, με την τιμή αυτή το Dyna-Veritas δεν ήταν εύκολο να γίνει η πρώτη επιλογή για το κάτω άκρο της μεσαίας τάξης, στην οποία απευθυνόταν. Παράλληλα, τα οικονομικά προβλήματα της Veritas συνέχισαν να τρέχουν με μεγάλες ταχύτητες, ώσπου τελικά τη νίκησαν. Ο Εrnst Loof ήταν ο πρώτος που επέστρεψε στη BMW, αργότερα ακολούθησαν και οι άλλοι. Μετά την κατάρρευση, ο Lorenz Dietrich ίδρυσε την ανεξάρτητη εταιρεία Dyna στο Baden-Baden, η οποία συνέχισε για λίγο ακόμη την παραγωγή του Dyna-Veritas στο εργοστάσιο του καροσερίστα Karl Baur στη Στουτγάρδη. Η συνολική παραγωγή του μοντέλου, σε όλες τις εκδόσεις του, αρίθμησε 176 μονάδες._Σπύρος Χατήρας. Φωτ: encyclautomobile.fr, wikimedia

Η ασπρόμαυρη φωτογραφία του Dyna-Veritas, με φόντο ένα κτίριο που δεν είχε ακόμη αποκατασταθεί από τις ζημιές του πολέμου, ανήκει στη συλλογή του George Barris, δημιουργού του πρώτου τηλεοπτικού Batmobile. Ο Αμερικανός στιλίστας είχε ταξιδέψει στην Ευρώπη το 1960, αιχμαλωτίζοντας με τον φακό του ό,τι τον εντυπωσίασε στη γηραιά ήπειρο από τον κόσμο των τεσσάρων τροχών και όχι μόνο. Το Batmobile που παρουσίασε το 1966 προς χάριν της τηλεοπτικής σειράς, ήταν το Lincoln Futura concept του 1955, αγορασμένο από τη Ford Motor Company στη συμβολική τιμή του ενός δολαρίου. Στη συνέχεια, ο Barris το τροποποίησε κατά το δοκούν, με τα γνωστά αποτελέσματα.

DYNA-VERITAS
Κινητήρας: Panhard δικύλινδρος αερόψυκτος boxer Κυβισμός: 744 κ.εκ.
Ισχύς: 32 ίπποι στις 5.000 σ.α.λ. Ανώτατη ταχύτητα: 115 χλμ./ώρα 
Μήκος: 3.900 χλστ. Πλάτος: 1.450 χλστ. Ύψος: 1.380 χλστ. Μεταξόνιο: 2.180 χλστ.
Βάρος: 720 κιλά Περίοδος παραγωγής: 1950-1953 Moνάδες παραγωγής: 176