Carhistory.gr Logo
  » concept & prototypes » Citroen C10 Coccinelle
Citroen C10 Coccinelle
concept & prototypes

H «πασχαλίτσα» της Citroen, με την τολμηρή αεροδυναμική σχεδίαση, που δεν εξελίχθηκε ποτέ σε μοντέλο παραγωγής.

Το Citroen C10 με το υποκοριστικό Coccinelle (πασχαλίτσα) ήταν το τελευταίο μιας σειράς δέκα τον αριθμό πρωτοτύπων, που κατασκευάστηκαν από το 1953 μέχρι το 1956, με σκοπό να διερευνηθεί αν η γαλλική εταιρεία μπορούσε να ρίξει στην αγορά ένα μοντέλο μικρότερο από το 2CV. Το ελαφρύ αεροδυναμικό όχημα σε σχήμα σταγόνας υλοποιήθηκε από το γραφείο έρευνας και σχεδιασμού της Citroen, με επικεφαλής του προγράμματος τον Andre Lefebvre.



H εξωτερική του εμφάνιση παρέπεμπε αρκετά στο διασημότερο bubble car (αυτοκίνητο-φούσκα) της εποχής, που δεν ήταν άλλο από το γερμανικό Messerschmitt KR200. Στο διαμέρισμα του κινητήρα του τοποθετήθηκε το δικύλινδρο αερόψυκτο και επίπεδο μηχανικό σύνολο των 425 κυβικών εκατοστών, ισχύος 18 ίππων, που εκείνη την εποχή χρησιμοποιούσε και το διαρκώς ανερχόμενο στις πωλήσεις 2CV.

Ωστόσο, το βάρους μόλις 381 κιλών πρωτότυπο που το μήκος του δεν ξεπερνούσε τα τέσσερα μέτρα, δεν εγκρίθηκε για τη γραμμή παραγωγής. Στη θέση του προτιμήθηκε ένα άλλο project, που εντάχθηκε στη γκάμα της το 1961 με την κωδική ονομασία Ami 6 και κατασκευαζόταν μέχρι το 1969. Το μοντέλο εκείνο παραγόταν αρχικά με τον κινητήρα των 425 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδείχτηκε ανεπαρκής και τελικά έδωσε τη θέση του στο μηχανικό σύνολο των 602 κ.εκ., που αποδείχτηκε ένα από τα μακροβιότερα της μηχανολογικής ιστορίας. Το C10 Coccinelle είναι το μόνο από εκείνη τη σειρά πρωτοτύπων που διασώθηκε και σήμερα αποτελεί ιδιοκτησία της Citroen. 


Για τον Andre Lefevbre
Ο πρώην σπουδαστής της σχολής Καλών Τεχνών της Lyon και λάτρης της τεχνολογίας από παιδί είχε πολύ δημιουργικά πάθη. Τα παρουσιάζουμε με τη σειρά που εκείνος όρισε, όταν κάποια στιγμή εξέδωσε την αυτοβιογραφία του: Τα γρήγορα αυτοκίνητα, οι όμορφες γυναίκες και τα αεροπλάνα. Το Voisin C6 Laboratoire του 1923 ήταν μια πολύ ωραία δουλειά, στην οποία ο Andre Lefevbre ξεδίπλωσε το αστείρευτο ταλέντο του. Καταρχήν ήταν το πρώτο αγωνιστικό αυτοκίνητο στην ιστορία με ημιαυτοφέρομενο πλαίσιο, δεκαετίες πριν την ολοκλήρωση αυτής της τεχνικής με την Lotus 25 του 1962 με το monocoque σασί. Για το κτίσιμό του χρησιμοποιήθηκαν όπου ήταν δυνατό κράματα αλουμινίου, ενώ η διαμόρφωση του αμαξώματός του δεν έμοιαζε με κανένα από τα αυτοκίνητα Grand Prix που είχαν παρουσιαστεί μέχρι τότε. Η αεροδυναμική, εμπνευσμένη κατευθείαν από τον κόσμο της αεροπορίας, έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην εξέλιξή του. Mετά από αυτό, ο ανήσυχος Lefevbre βρήκε καλύτερα λεφτά στη Renault και έφυγε από τη Voisin. Η μεταγραφή αυτή ήταν μια ενδιάμεση στάση για εκείνον, που το 1933 μετακόμισε στη Citroen για να γράψει μαζί της ιστορία._Σπύρος Χατήρας. Φωτ: citroenorigins


ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Body design: Andre Lefebvre
Αμάξωμα: δίθυρο
sedan
Kινητήρας: δικύλινδρος boxer
Κυβισμός: 435 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 68.5 mm x 59 mm
Σχέση συμπίεσης: 9.0:1
Ισχύς: 18 ίπποι στις 5.000 σ.α.λ.
Μετάδοση κίνησης: στους εμπρός τροχούς
Ανώτατη ταχύτητα: 144 χλμ./ώρα
Μήκος: 3.840 χλστ.
Βάρος: 381 κιλά
Περίοδος παραγωγής: 1956
Μονάδες παραγωγής: 1