Carhistory.gr Logo
  » microcars » Brütsch Mopetta
Brütsch Mopetta
microcars
Στις ημέρες μας, η Toyota είναι μια από τις λίγες εταιρείες που παρουσιάζουν μονοθέσια οχήματα, τα οποία μας εισάγουν σε μια διαφορετική πτυχή της Αυτοκίνησης, την «εαυτοκίνηση». Το Mopetta είναι ένας από τους προγόνους αυτών των προσπαθειών, ίσως ο πιο αξιόλογος...

Το Mopetta δεν ήταν παρά ένα λιλιπούτειο αυτοκίνητο με σχήμα αυγού και τρεις ρόδες, που κατασκευάστηκε σε ελάχιστες μονάδες (μόλις 14) από το 1956 μέχρι το 1958. Η «Egon Brütsch Fahrzeugbau», η εταιρεία που το έφερε στον κόσμο, ιδρύθηκε το 1952 και έμεινε ενεργή για έξι μόνο χρόνια. Στο διάστημα αυτό έγινε γνωστή για τις μικροκατασκευές της, που προέκυψαν από ένα μεγάλο αριθμό διαφορετικών σχεδίων και που όλες μαζί μόλις ξεπέρασαν τις ογδόντα μονάδες. Ο αριθμός αυτός μπορεί να προκαλεί απορίες στους μελετητές της εποχής εκείνης, δείχνει όμως πως η κύρια ασχολία της Brütsch ήταν η ανάπτυξη και προώθηση σχεδίων, με σκοπό την πώλησή τους σε άλλες εταιρείες. Το Mopetta ήταν το μικρότερο από τα αυτοκίνητα της Brütsch. Διέθετε έναν μόνο τροχό στο εμπρός μέρος και δύο στο πίσω, όπου μεταδιδόταν και η κίνηση, μέσω αλυσίδας. Το μηχανικό σύνολο που του έδινε ζωή ήταν ένας δίχρονος μονοκύλινδρος κινητήρας της ILO, τοποθετημένος στην κάτω αριστερή πλευρά και χωρητικότητας 50 κ.εκ., ο οποίος συνδυαζόταν με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων των τριών σχέσεων. Με βάρος που δεν έφτανε τα 90 κιλά, μεταξόνιο λίγο μεγαλύτερο από ένα μέτρο, μέγιστη ταχύτητα τα 35 χλμ./ώρα και μέση κατανάλωση σε καύσιμο που ανερχόταν στα 2,5 λτ./100 χλμ., κόστιζε 200 λίρες Αγγλίας. Ενδιαφέρον για τη μαζική παραγωγή του υπήρξε, κυρίως από την Opel, το οποίο όμως περιορίστηκε τελικά σε μια σειρά από διαφημιστικά φυλλάδια. Στα χρόνια μας επιβιώνουν μόνο πέντε αυτοκίνητα αυτού του τύπου, ενώ ένα ακριβές αντίγραφό του με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων έχει κατασκευαστεί από την Honda Μεγάλης Βρετανίας. 

 

Η απλότητα που κρύβει τις ατέλειες
Τα περισσότερα από τα ένδεκα συνολικά μοντέλα της Brütsch, ήταν απλά δυό κομμάτια από πολυεστέρα, ενισχυμένα με υαλοβάμβακα και συνδεδεμένα μεταξύ τους. Το πλαίσιο, όπως και η ανάρτηση, είχαν μόνο τα στοιχειώδη. Αυτή ήταν και η αιτία που ο ιδιοκτήτης της εταιρείας έχασε μια δικαστική μάχη το 1956, η οποία κατέληξε με τουλάχιστον ένα από τα προτεινόμενα σχέδια να καταδικάζεται ως επικίνδυνο. Όσο για τη δομή τους, δεν μπορούμε να πούμε τίποτα: Tα αυτοκινητάκια από τη Στουτγάρδη δεν μπορούσαν να «σηκώσουν» το βάρος των θυρών και γι αυτό το λόγο όλα τους είχαν χαμηλωμένα πλευρά, προκειμένου να διευκολύνουν έτσι την επιβίβαση και την αποβίβαση του οδηγού.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Κατασκευαστής
: Egon Brütsch Fahrzeugbau
Σχεδιαστής: Egon Brütsch
Αμάξωμα: convertible
Κινητήρας: δίχρονος μονοκύλινδρος της ILO 50 κ.εκ.
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 3 σχέσεων
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Ανώτατη ταχύτητα: 35 χλμ./ώρα
Μήκος: 1.765 χλστ. Πλάτος: 910 χλστ.
Ύψος: 1.149 χλστ. Μεταξόνιο: 1.029 χλστ.
Βάρος: 89 κιλά Μονάδες παραγωγής: 14
Περίοδος παραγωγής: 1956–1958

credits

Κείμενο: Σπύρος Χατήρας. Φωτογραφίες: https://silodrome.comwww.carstyling.ru