Carhistory.gr Logo
  » racing » ENDURANCE » BMW M1
BMW M1
ENDURANCE

Αναζητώντας το αγωνιστικό που θα της έφερνε επιτυχίες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής, η ΒΜW επέλεξε να προχωρήσει στην ανάπτυξη του «Μ1», ενός εξωτικού σπορ αυτοκινήτου που είχε σχεδιαστεί από την Ιtal Design.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 τα δεδομένα στα διεθνή αυτοκινητοδρόμια είχαν αλλάξει, απαιτώντας όλο και ισχυρότερα αγωνιστικά, οπότε δεν ήταν πια δυνατό να διαιωνιστεί η συμβατική αρχιτεκτονική των αυτοκινήτων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Τουρισμού, που όριζε τη μετάδοση της κίνησης στους πίσω τροχούς και τον κινητήρα στο εμπρός μέρος του αμαξώματος. Με αυτή τη λογική άλλωστε θα ήταν αδύνατο να νικηθεί η Porsche, που με τις «935» και τις «936» κυριαρχούσε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής. Το BMW «Μ1» θα τα ανέτρεπε αυτά, αφού ο προβλεπόμενος χώρος για τη μηχανική καρδιά του νέου γερμανικού θηρίου βρισκόταν στο κέντρο του αμαξώματος και κατά συνέπεια θα μπορούσε να δεχτεί ακόμη μεγαλύτερες ιπποδυνάμεις.  

Κινητήρας και πλαίσιο
Πολύς λόγος έγινε τότε για ένα νέο 12κύλινδρο κινητήρα, που θα ήταν δυνατό να φθάσει και τα 850 άλογα, όμως οι διάφορες δοκιμές που έγιναν δεν έπεισαν τους ανθρώπους του εργοστασίου για το απαραίτητο της χρήσης του. Έτσι λοιπόν, οι Γερμανοί κατέληξαν στον παλιό καλό τους 6κύλινδρο σε σειρά των 3.5 λίτρων, στου οποίου το σιδερένιο μπλοκ προστέθηκε το αλουμινένιο καπάκι με τις 24 βαλβίδες και τους δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους, που υπήρχε από τις ημέρες των μεγάλων επιτυχιών του τρίλιτρου coupe στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού. Η ισχύς της «Μ1» στην έκδοση παραγωγής θα άγγιζε σχεδόν τους 280 ίππους, ενώ με τις προδιαγραφές του Group 4 αυτή θα έφθανε στους 470 ίππους. Κορυφαία αγωνιστική έκδοση θα ήταν εκείνη του Group 5, εφόσον με τη χρήση δύο υπερσυμπιεστών και τον κυβισμό αυξημένο στα 3.2 λίτρα η απόδοση του «Μ1» θα ανερχόταν στους 850 ίππους. Όσο για το αμάξωμα, πρόβλημα δεν υπήρχε, αφού ήταν κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από fibreglass και το βάρος του ήταν ουσιαστικά αμελητέο. Σε ό,τι αφορά στο πλαίσιο, επικράτησαν οι δοκιμασμένες λύσεις: Σωληνωτό, για να μην υφίσταται καταπονήσεις από τις μεγάλεις δυνάμεις που δέχεται στους αγώνες, με τη χρήση μερικών δεκάδων μέτρων ατσάλινου σωλήνα τετράγωνης και στρογγυλής διατομής. Κι αφού όλα τα βασικά διευθετήθηκαν, απέμενε η κατασκευή των 400 μονάδων για την πιστοποίηση του αυτοκινήτου στο Group 4, κάτι που τελικά δεν ήταν τόσο απλό...

Οι αστάθμητοι παράγοντες
Οι άνθρωποι της ΒΜW, με κύριο αίτιο την έλλειψη χώρων και εμπειρίας στην κατασκευή αυτοκινήτων με κινητήρα τοποθετημένο στο κέντρο, συνήψαν συμφωνία με τη Lamborghini. Η ιταλική εταιρεία θα έκτιζε τα πρώτα πρωτότυπα και στην συνέχεια θα προχωρούσε στην παραγωγή των απαραίτητων 400 μονάδων. Όμως τα οικονομικά προβλήματα που ταλαιπωρούσαν το εργοστάσιο καθυστέρησαν την όλη διαδικασία για τουλάχιστον έξι μήνες. Το πρόγραμμα ανάπτυξης του «Μ1» κινδύνεψε σοβαρά να ναυαγήσει, μέχρι να αναλάβει τη δουλειά ο οίκος Βaur από τη Στουτγκάρδη, σε συνεργασία για την ολοκλήρωση των αγωνιστικών εκδόσεων με μερικές μικρές και εξιδεικευμένες βιοτεχνίες, κυρίως από τη Βόρειο Ιταλία. Το Νοέμβριο του 1978 τα πρώτα ΒΜW «M1» παραγωγής εγκατέλειψαν τις εγκαταστάσεις της γερμανικής εταιρείας στο Μόναχο, όπου γινόταν ο τελικός έλεγχος, πριν την παράδοση στους αγοραστές τους. Ως τον Μάρτιο του 1980 είχαν κατασκευαστεί περίπου 200, τα οποία επωλούντο προς 113.000 μάρκα το καθένα, όσο δηλαδή κόστιζε τότε μια Ferrari «512 BB». Ο απαραίτητος αριθμός των 400 μονάδων συμπληρώθηκε τελικά, όμως οι ουκ ολίγες καθυστερήσεις του προγράμματος δεν επέτρεψαν στο «Μ1» να σταδιοδρομήσει εκεί που ήθελε η εταιρεία, αφού η FIA τροποποίησε τους κανονισμούς το 1977 και πιστοποίησε το αυτοκίνητο στο Group 4 μόλις το Δεκέμβριο του 1980. Έτσι λοιπόν, ως καλύτερο αποτέλεσμα στους αγώνες αντοχής για το «Μ1» παρέμειναν οι «24 ώρες» του 1979, όπου το «art-car» προδιαγραφών IMSA που φιλοτέχνησε ο διάσημος καλλιτέχνης Άντι Γουόρχολ τερμάτισε στην έκτη θέση της γενικής κατάταξης. Κάποιες ακόμη επιτυχίες, μικρότερου βεληνεκούς, δε μπόρεσαν να αναστρέψουν την τύχη του αυτοκινήτου από αγωνιστικής πλευράς. Όμως, τότε εμφανίστηκε στο προσκήνιο η σειρά «Procar», όπου αυτή η εξωτική ΒΜW, βρήκε ευρύ πεδίο δράσης…

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

BMW M1
Body design: Ital Design
Κινητήρας: M88/1 6κύλινδρος επίπεδος
Κυβισμός: 3.453 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 93.4 mm x 84 mm
Σχέση συμπίεσης: 11.2:1
Μέγιστη ισχύς: 470 ίπποι στις 9.000 σ.α.λ.
Μέγιστη ροπή: 39,7 χλγμ. στις 7.000 σ.α.λ.
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 5 σχέσεων
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Ανώτατη ταχύτητα: 311 χλμ/ώρα
0-100 χλμ/ώρα: 4,3 δλ.
Μήκος: 4.360 χλστ.
Πλάτος: 1.824 χλστ.
Ύψος: 1.110 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.550 χλστ.
Mετατρόχιο πίσω: 1.576 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.560 χλστ.
Βάρος: 1.020 κιλά
Μονάδες παραγωγής: 49

carhistory

Photos: BMW