Carhistory.gr Logo
  » usa » Nash Metropolitan
Nash Metropolitan
usa
Το πρώιμο για την εποχή του compact μοντέλο, που σχεδιάστηκε στις ΗΠΑ και κατασκευάστηκε στην Ευρώπη, για να πουληθεί στη συνέχεια με σχετική μόνο επιτυχία στις αγορές της Βόρειας Αμερικής. 

Ενώ οι περισσότεροι Αμερικανοί κατασκευαστές αυτοκινήτων ακολουθούσαν τη φιλοσοφία «το μεγαλύτερο είναι καλύτερο», τα στελέχη της Nash Motor Company εξέταζαν τις τάσεις που επικρατούσαν στην αγορά, φιλοδοξώντας να προσφέρουν στους αγοραστές μια οικονομική και εναλλακτική λύση για τις μετακινήσεις τους. Το Metropolitan σχεδιάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής με βάση ένα πρωτότυπο με πολλά καινοτόμα χαρακτηριστικά στη διαμόρφωση του εσωτερικού χώρου, το NXI (Nash Experimental International), που χτίστηκε από τον ανεξάρτητο σχεδιαστή William J. Flajole για λογαριασμό της Nash-Kelvinator. Σύμφωνα με τους εμπνευστές του, αποστολή του ήταν να γίνει το δεύτερο αυτοκίνητο μιας οικογένειας, για να το παίρνει η μαμά στα ψώνια ή για να παραλάβει τα παιδιά από το σχολείο, αλλά να το χρησιμοποιεί και ο μπαμπάς για να πάει στο σταθμό του τραίνου και να φύγει για τη δουλειά. Από πλευράς εξωτερικής εμφάνισης, το Metropolitan έμοιαζε αρκετά με το μεγάλο Nash, όμως στην πραγματικότητα το μεταξόνιό του ήταν μικρότερο και από του Σκαθαριού της Volkswagen. Στις 4 Ιανουαρίου 1950 το πρωτότυπο του compact μοντέλου της Nash που στο μεταξύ εξελισσόταν, εκτέθηκε στο ξενοδοχείο Waldorf-Astoria της Νέας Υόρκης, προκειμένου να σφυγμομετρήσει την αντίδραση του αμερικανικού κοινού σε ένα αυτοκίνητο αυτού του μεγέθους. Ο βαθμός αποδοχής του έπεισε τη Nash ότι υπάρχει πράγματι μια αγορά για ένα τέτοιο αυτοκίνητο, αν μπορούσε να διανεμηθεί σε ανταγωνιστική τιμή. Ωστόσο, η διοίκηση της εταιρείας υπολόγισε ότι δεν θα ήταν βιώσιμη η κατασκευή ενός τέτοιου αυτοκινήτου από το μηδέν στις ΗΠΑ, επειδή το συνολικό κόστος θα ήταν απαγορευτικό. Η μόνη οικονομικά αποδοτική επιλογή ήταν να κατασκευαστεί στο εξωτερικό, με ήδη υπάρχοντα μηχανικά εξαρτήματα.

Η Αustin, για λογαριασμό της Nash...
Έχοντας αυτό υπόψη, η Nash Motors διαπραγματεύτηκε με αρκετές ευρωπαϊκές εταιρείες. Στις 5 Οκτωβρίου 1952, τα στελέχη της ανακοίνωσαν ότι είχαν επιλέξει την Austin Motor Company (τότε παρακλάδι της BMC) και την Fisher & Ludlow (η οποία έγινε επίσης μέλος της BMC το Σεπτέμβριο του 1953, με την επωνυμία Pressed Steel Fisher). Η Fisher & Ludlow θα παρήγαγε το αμάξωμα, ενώ οι κινητήρες και τελική συναρμολόγηση ανατέθηκαν στην Austin Motor Company. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένα αυτοκίνητο σχεδιασμένο στις ΗΠΑ, το οποίο κυκλοφόρησε αποκλειστικά στη Βόρεια Αμερική, είχε κατασκευαστεί εξ ολοκλήρου στην Ευρώπη. Εκτιμάται ότι το πρώτο πρωτότυπο προπαραγωγής ολοκληρώθηκε από την Austin στις 2 Δεκεμβρίου 1952. Συνολικά, κατασκευάστηκαν από την βρετανική εταιρεία πέντε πρωτότυπα προπαραγωγής, τα οποία δοκιμάστηκαν διεξοδικά πριν από την έναρξη της παραγωγής.

Mε στόχο τις γυναίκες
Το Μetropolitan κατασκευάστηκε σε δύο τύπους αμαξώματος, hardtop και convertible. Στη βασική του έκδοση περιλάμβανε και εξοπλιστικά στοιχεία, που ήταν προαιρετικά για τα περισσότερα από τα μοντέλα της εποχής. Ανάμεσα σε αυτά ξεχώριζαν οι ηλεκτρικοί υαλοκαθαριστήρες, ο αναπτήρας και ένα εφεδρικό ελαστικό με κάλυμμα. Για να δώσει μια πολυτελή εικόνα στο εσωτερικό, η εταιρεία χρησιμοποίησε στα υλικά κατασκευής του ταπετσαρία με φιλέτα δέρματος, όπως άλλωστε έκανε και στα μεγαλύτερά της μοντέλα. Το ραδιόφωνο, το σύστημα θέρμανσης Weather Eye και τα ελαστικά με το λευκό χρώμα στα πλαϊνά τους συμπεριλαμβάνονταν στον προαιρετικό εξοπλισμό. Το Metropolitan ήταν το πρώτο αμερικανικό αυτοκίνητο που απευθυνόταν ειδικά στις γυναίκες, σύμφωνα με το τμήμα marketing της Nash, αφού το πιο γνωστό μας Dodge La Femme κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα. Πρώτη πρέσβειρα του μοντέλου ήταν η γοητευτική Evelyn Ay Sempier, η Μις Αμερική του 1954. Το μοντέλοδιαφημίστηκε πολύ στα γυναικεία περιοδικά της χώρας, ενώ τα ενημερωτικά φυλλάδια της κατασκευάστριας εταιρείας το περιέγραφαν ως το εντελώς νέο είδος της Αμερικής ή πιο περιεκτικά η πολυτέλεια σε μικρογραφία.

Οι σειρές παραγωγής
Η παραγωγή της πρώτης σειράς του Metropolitan ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1953, στις εγκαταστάσεις της Austin στο Longbridge. Τόσο οι hardtop, όσο και οι convertible εκδόσεις, έπαιρναν κίνηση από το μηχανικό σύνολο των 1.200 κ.εκ., που χρησιμοποιούσε και το Austin A40. To μήκος του αυτοκινήτου έφτανε τα 3.797 χλστ., το μεταξόνιό του τα 2.159 χλστ., ενώ το βάρος του ανερχόταν στα 810 κιλά. Το 1955, όταν το μοντέλο συμπλήρωσε 10.000 πωλήσεις έφτασε η ώρα της δεύτερης σειράς, που δεν μακροημέρευσε παρά την τοποθέτηση υδραυλικού συμπλέκτη και ενός νέου κιβωτίου ταχυτήτων, που αύξησε το βάρος του Metropolitan κατά 23 κιλά. Στις 28 Νοεμβρίου 1955 έκανε την εμφάνισή της η τρίτη σειρά του μοντέλου, με νέο κινητήρα των 1.489 κ.εκ., τον οποίο χρησιμοποιούσε και το Austin A50 Cambridge. Η τιμή πώλησης της hardtop έκδοσης οριζόταν τότε στα 1.530 δολάρια, ενώ της Convertible στα 1.550. Toν Σεπτέμβριο του 1957 η American Motors Company, που προέκυψε την Πρωτομαγιά του 1954 από τη συγχώνευση των εταιρειών Nash και Hudson, ανακοίνωσε την απόσυρση των δύο προαναφερόμενων εμπορικών σημάτων. Έτσι, η σταδιοδρομία του Metropolitan συνεχίστηκε αποκλειστικά με το δικό του εμπορικό όνομα, μέσω των διανομέων της Rambler. Στις 12 Ιανουαρίου 1959 κύλησε στους τροχούς της η τέταρτη και τελευταία σειρά του αυτοκινήτου, που υπεβλήθη σε σημαντικό ανασχεδιασμό, ενώ η απόδοση του προερχόμενου από το Austin A55 Cambridge κινητήρα του έφτανε τους 55 ίππους. Τον Απρίλιο του 1961 ήρθε το τέλος, αφού στο στίβο των πωλήσεων το μοντέλο σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του δεν ανταποκρίθηκε στους στόχους που είχαν θέσει οι κατασκευαστές του. Υπολογίζεται ότι κατασκευάστηκαν περίπου 95.000 Metropolitan, τα οποία πουλήθηκαν στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Σε αυτά πρέπει να προστεθούν ακόμη 18.775 μονάδες (9.384 hardtop και 9.391 convertible) της τρίτης και τέταρτης σειράς του μοντέλου, που κατασκευάστηκαν κατόπιν αδείας από την Austin Motor Company, για να διανεμηθούν στη συνέχεια στο Ηνωμένο Βασίλειο._Σπύρος Χατήρας. Φωτ: oldcarmanualproject.com, carstylecritic.blogspot, wheelsage.org